Sinds 21 januari volg ik bij Claass.it het traject tot Cloud Professional (Microsoft 365 Fundamentals). Een stap die voor mij misschien logisch voelt, maar op papier allesbehalve vanzelfsprekend is. Waar ik eerder werkte als woon- en activiteitenbegeleider en daarnaast een eigen bedrijf runde, bevind ik mij nu midden in de wereld van cloudtechnologie, digitale infrastructuren en probleemoplossend denken.
Die overstap vertelt eigenlijk precies het verhaal dat ik in deze blog wil delen.
Als ik vroeger dacht aan problemen oplossen, dan was mijn eerste reflex vaak: “wie kan mij hier het snelst bij helpen?” Regelmatig schakelde ik een goede vriend in die technisch sterk was. Niet omdat ik het zelf niet zou kunnen, maar vooral uit angst om iets fout te doen. Snelheid won het van zelfvertrouwen.
Tijdens de jaren dat ik mijn eigen bedrijf had, begon dat langzaam te veranderen. Ik hield me bezig met het bouwen van websites, het ontwerpen van logo’s, het opzetten van een digitaal animatieplatform en het werken met cloud‑based samenwerkingstools. Mijn interesse in IT groeide, maar belangrijker nog: ik merkte dat ik steeds vaker zelf wilde begrijpen hoe iets werkte. Problemen werden geen blokkades meer, maar uitdagingen.
Een belangrijk kantelpunt in mijn manier van digitaal probleemoplossen ontstond tijdens de coronaperiode. Mijn bedrijf richtte zich op animatie voor campings en vakantieparken, precies de sector die ineens stilviel. Samen met mijn compagnons moesten we volledig omdenken.
Het resultaat was Animatie On Demand: een digitaal animatieprogramma waarin kinderen interactieve series konden volgen, zelf keuzes konden maken in verhalen, digitale verhaaltjes lezen met geluidseffecten, knutselfilmpjes bekijken, quizzen doen en zelfs speurtochten over het park ondernemen via QR‑codes (onze “digitale speurder”).
Die periode leerde me dat digitaal probleemoplossen niet alleen een technische vaardigheid is, maar vooral een creatieve en mentale. Het draait om de vraag: “Wat is er wél mogelijk?”
Mijn eerste projecten bij Claass.it voelden eerlijk gezegd alsof ik weer helemaal opnieuw begon. Zoveel termen, concepten en mogelijkheden — mijn hoofd draaide soms overuren. Ik stond ineens weer in de babyschoenen van digitale oplossingen.
Tegelijkertijd voelde ik ook bewondering: wat een technologie, wat een opties. Het zoeken naar informatie voelde soms als een speld in een hooiberg, maar beetje bij beetje begonnen de puzzelstukjes te klikken. En dat gevoel — dat je begint te snappen hoe dingen samenhangen — werkt enorm motiverend.
Binnen de projecten bij Claass.it wordt sterk gekeken naar ieders kwaliteiten. Die worden niet alleen herkend, maar ook benut. Dat zorgt voor motivatie en betrokkenheid in het team.
Zelf ontdekte ik dat het aansturen en begeleiden van een team mij veel energie geeft. Ik ben steeds bewuster bezig met hoe ik dat doe en welk type leiderschap bij mij past. Daarnaast heb ik geleerd beter te luisteren naar wat er niet expliciet wordt gezegd door een opdrachtgever — en juist daar de juiste vragen over te stellen. Dat blijkt essentieel in digitaal probleemoplossen.
Een moment waarop ik echt begon te begrijpen wat cloudtechnologie betekent voor probleemoplossend denken, was tijdens ons eerste project. We moesten een on‑premise server met drie virtuele machines opzetten. Omdat we werkten met oudere hardware, kostte dit veel tijd. Updates duurden soms uren en elke stap voelde zwaar en definitief. Vooraf moest alles kloppen, want aanpassen kostte opnieuw veel moeite.
Toen we een vergelijkbaar project uitvoerden in Azure, merkte ik direct het verschil. In plaats van eerst na te denken of iets technisch haalbaar was, konden we ons focussen op wat we nodig hadden. Virtuele machines waren binnen minuten beschikbaar, aanpassingen waren snel door te voeren en experimenteren voelde minder risicovol.
Op dat moment viel het kwartje: de cloud versnelt probleemoplossend denken omdat technische beperkingen minder leidend zijn. Ideeën die eerst abstract bleven, “zouden we dit zo kunnen inrichten?”, werden direct praktisch uitvoerbaar. De cloud haalt als het ware de rem van het denkproces, waardoor je sneller van idee naar oplossing gaat.
Hoewel mijn mindset nu is: “Als je het kunt bedenken, bestaat er een digitale oplossing,” vind ik fouten maken nog steeds lastig. Dat is menselijk. Wat mij helpt, is de cultuur binnen Claass.it waarin fouten maken juist wordt aangemoedigd, uiteraard met begeleiding van ervaren specialisten.
Die veilige omgeving maakt groei mogelijk.
Een persoonlijk, maar belangrijk onderdeel van mijn traject is dat ik enkele jaren thuis heb gezeten door een angst- en paniekstoornis. De eerste weken kwamen hard binnen: ik moest weer leren leren. Pagina’s lezen zonder dat de informatie bleef hangen, soms dezelfde bladzijde drie keer moeten lezen.
Wat ik heb geleerd, is om milder voor mezelf te zijn. Soms het boek letterlijk wegleggen. Bewegen, sporten, genieten van mijn gezin. En daarna, met frisse energie, weer verder.
Met resultaat: mijn eerste certificaat is binnen, MS‑900. Op naar AZ‑900. Daarnaast heb ik mijn eerste ticket opgelost op de servicedesk. En eerlijk? Dat smaakt naar meer.
Momenteel focus ik mij op AZ‑900 en ga ik actief meedraaien op de 1e‑lijn servicedesk. Ik kijk ernaar uit om daar praktijkervaring op te doen en mijn vaardigheden in digitaal probleemoplossen verder te verdiepen.
Dit traject heeft mij niet alleen technischer gemaakt, maar vooral zelfverzekerder. Ik los problemen niet meer uit angst snel op via een ander, maar met nieuwsgierigheid, structuur en vertrouwen.
En dit is pas het begin.